مواد جدید پایه و اساس توسعه علم و فناوری مدرن هستند و پلاستیک های تجزیه پذیر مواد پلاستیکی جدیدی در حال ظهور هستند. با افزایش تقاضای جهانی برای بهبود محیط زیست، استفاده از پلاستیک های زیست تخریب پذیر به عنوان موثرترین راه حل برای ریشه کنی "آلودگی سفید" پلاستیک های یکبار مصرف در نظر گرفته می شود. با تمرکز بر هدف استراتژیک دو کربنی چین، میزان کل انتشار گازهای گلخانه ای از پلاستیک های زیست تخریب پذیر مبتنی بر زیستی در طول چرخه زندگی نسبتا کم است. در این زمینه، این گزارش یک مطالعه عمیق از وضعیت فعلی صنعت پلاستیک های تجزیه پذیر ارائه می دهد. شرکت ما همچنین برای پاسخ به درخواست کشور، جعبه های نهار نشاسته ذرت را بر اساس تحقیقات و درک بازار تولید می کند.
دلیل اساسی اینکه پلاستیک های سنتی آلودگی سفید جدی به همراه دارند، زمان تخریب طولانی آن ها است و بزرگترین مزیت پلاستیک های تجزیه پذیر در مقایسه با پلاستیک های سنتی کوتاه بودن زمان تخریب است که می تواند این مشکل را به طور اساسی حل کند.
پلاستیکهای تجزیهپذیر به دستهای از پلاستیکها اطلاق میشود که خواص مختلف آنها میتواند الزامات استفاده را برآورده کند، خواص آنها در طول دوره ذخیرهسازی بدون تغییر باقی میمانند و پس از استفاده میتوانند در شرایط طبیعی به مواد بیضرر برای محیط زیست تجزیه شوند. این مفهوم ابتدا در اروپا سرچشمه گرفت. کشورهای پیشرفته غربی با ایده اقتصاد دایره ای از ظروف یکبار مصرف تجزیه پذیر استفاده می کنند. به عنوان مثال، در اواخر دهه 1980، سوئد به صورت آزمایشی جعبه های فست فود یکبار مصرف ساخته شده از سیب زمینی و ذرت را تولید کرد. ایده آل ترین پلاستیک تجزیه پذیر باید عملکردی مشابه پلاستیک غیرقابل تجزیه در حین استفاده داشته باشد و پس از استفاده به طور طبیعی به قطعات تجزیه شده و در شرایط طبیعی مختلف مانند رها شدن و دفن زباله، مرحله به مرحله به ماکرومولکول ها و مولکول های کوچک تجزیه می شود. ، دی اکسید کربن و آب.
اروپا که اولین کشوری بود که پلاستیک های تجزیه پذیر را توسعه داد، یک مسیر پلاستیکی اصلاح شده با نشاسته ایجاد کرد که به آن نسل اول پلاستیک های تجزیه پذیر می گویند. این نوع پلاستیک تجزیه پذیر مبتنی بر نشاسته با افزودن مواد افزودنی مانند نشاسته در حین پلیمریزاسیون مونومرهای سنتی مانند PE (پلی اتیلن) اصلاح می شود تا پلاستیک به قطعات ریز پلاستیکی در محیط تبدیل شود. با این حال، در تحقیقات بعدی، مشخص شد که پلاستیک پس از تکه تکه شدن، نمی تواند به طور کامل تجزیه شود و با تشکیل میکروپلاستیک به مسموم کردن محیط ادامه می دهد. بنابراین، پلاستیک های اصلاح شده با نشاسته را «پلاستیک های تخریب پذیر» (به طور ناقص تجزیه پذیر) نیز می نامند. پلاستیکهای تجزیهپذیر نسل دوم، پلاستیکهای تجزیهپذیر فتوترمال هستند و توسعه آنها نیز به دلیل الزامات سخت در شرایط تخریب مانند دما و شدت نور، بسیار کند است.
اگرچه نسبت پلاستیک های تجزیه پذیر در کل اندازه پلاستیک هنوز بسیار اندک است، این صنعت سال هاست در حال توسعه بوده است و پاسخ به این که کدام گونه ها در بازار از ارزش بیشتری برخوردار هستند در واقع پاسخ داده شده است، اما ما هنوز امیدواریم که دلایل آن را تجزیه و تحلیل کنیم. به طور عمیق، به طوری که بینشی در مورد چشم انداز آینده ارائه دهد. همانطور که در بالا ذکر شد، سه پلاستیک قابل تجزیه برتر، پلاستیک های نشاسته ای کامپوزیت، PLA و PBAT هستند که با هم نزدیک به 90 درصد را تشکیل می دهند. از مقایسه عملکرد مواد مختلف، می توان دریافت که عملکرد پلاستیک های کامپوزیت نشاسته ای در واقع نسبتا ضعیف است و نسبت فعلی را می توان در رتبه اول قرار داد. مهم ترین دلیل این است که آستانه بالا نیست و قیمت پایین است. اما این ماده در نهایت مشکل را حل می کند، فقط قیمت پایین حیات خیلی قوی نخواهد داشت، بنابراین اگرچه قیمت PLA و PBAT به طور قابل توجهی بالاتر از پلاستیک های کامپوزیت نشاسته ای است، اما سهم این دو بسیار کمتر از مواد نشاسته ای
در مقایسه با سایر پلاستیک های تجزیه پذیر، PLA از برخی جنبه ها هیچ مزیتی ندارد، اما PLA از نظر سختی و شفافیت دارای ویژگی های منحصر به فردی است. به طور کلی، یک نوع پلاستیک نمی تواند در همه شاخص ها مزایایی داشته باشد، بنابراین از روش های ترکیبی اغلب برای تولید محصولاتی استفاده می شود که نیازهای پایین دستی را برآورده می کند. در مقایسه با پلاستیک های سنتی، پلاستیک های تجزیه پذیر هنوز از نظر عملکرد کمی ناکافی هستند، بنابراین استفاده از ترکیبی از مواد متعدد ضروری است و مواد مختلف مزایای منحصر به فرد خود را دارند. اکثر محصولات پلاستیکی به سختی نیاز دارند و بسیاری از سناریوهای کاربردی نیز نیازمند شفافیت هستند. بنابراین، پلی لاکتیک اسید به یک ماده اساسی اساسی برای توسعه پلاستیک های تجزیه پذیر تبدیل شده است.
جایگزینی پلاستیک های تجزیه پذیر برای پلاستیک های معمولی یک شبه امکان پذیر نیست. باید مرحله به مرحله محقق شود. اولین چیزی که باید ممنوع شود و جایگزین شود، محصولات یکبار مصرف از جمله کیسه های پلاستیکی، ظروف غذاخوری، کیسه های سریع، کیسه های بافته شده، نوار و غیره است. با قضاوت از آخرین سیاست ملی، از سال 2020 تا پایان سال 2025 به سه گره تقسیم می شود و دامنه ممنوعیت به نوبه خود گسترش می یابد. تا پایان سال 2025، استفاده از محصولات پلاستیکی یکبار مصرف تقریباً به طور کامل در چین ممنوع خواهد شد. هیچ داده آماری دقیقی در مورد مصرف داخلی فعلی این محصولات پلاستیکی یکبار مصرف وجود ندارد و پیش بینی اینکه پس از ممنوعیت در آینده چقدر می تواند با پلاستیک های تجزیه پذیر جایگزین شود دشوار است. با این حال، حتی اگر در آینده فقط برخی از پلاستیکهای یکبار مصرف با پلاستیکهای تجزیهپذیر جایگزین شوند، انتظار داریم که دهها بار فضای رشد برای مصرف داخلی فعلی پلاستیکهای تجزیهپذیر کمتر از 100،{5}} تن وجود داشته باشد.
توسعه پلاستیک های تجزیه پذیر در مراحل اولیه کند بوده است. دلیل اصلی این است که هزینه تولید بالا است و سیاست اجرا به اندازه کافی قوی نیست. با این حال، از زمانی که چین واردات زباله های خارجی را در سال 2018 ممنوع کرد، روند صنعت به طور قابل توجهی تغییر کرده است. در گذشته، اگرچه کشورهای توسعهیافته خارج از کشور مقدار زیادی زباله پلاستیکی تولید میکردند، اما با صادرات به چین و سایر مناطق، هزینههای هنگفت خارجی با هزینههای نقدی اندک حل میشد. در حالی که چین هزینه های خارجی اضافی را متحمل شده است و بار سنگین تر و سنگین تر می شود. . به منظور حل مشکل جدی زباله، چین واردات زباله های خارجی را ممنوع کرده است که باعث افزایش ناگهانی هزینه پردازش کشورهای توسعه یافته شده است. بنابراین مشاهده می شود که کشورهای اروپایی از سال 2018 به طور متوالی سیاست های اجباری را برای پلاستیک ها ارائه کرده اند و سیاست های داخلی نیز شروع به افزایش کرده است. سخت است، بنابراین ما معتقدیم که پلاستیک های تجزیه پذیر وارد دوره انفجار صنعت شده اند و پلی لاکتیک اسید (PLA) و PBAT امیدوارکننده ترین مواد هستند.
اکثر پلیمرهای زیست تخریب پذیر حاوی گروه های فعال فراوانی مانند گروه های هیدروکسیل و کربوکسیل هستند. توسعه افزودنی های چند منظوره هدفمند برای پلاستیک های زیست تخریب پذیر بسیار مهم است. در عین حال، هم راندمان بالا و هم هزینه کم باید در زمینه های پر کردن و بازیافت در نظر گرفته شود.